Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie skutków błędów popełnianych przez pełnomocników w sprawach przed sądami powszechnymi

   Profesjonalny pełnomocnik, reprezentujący swego klienta przed sądem powszechnym - adwokat lub radca prawny - musi postępować nie tylko zgodnie z przepisami, ale i zasadami etyki zawodowej. Tak jednak nie dzieje się zawsze. Interesuje mnie, czy przepisy wystarczająco uwzględniają takie sytuacje.    Aby zilustrować problem, pragnę posłużyć się przykładem, jaki zaprezentowano dla mojego Biura Poselskiego. Dotyczy on pana Jerzego K. (ze względu na publiczną formę interpelacji nie podaję dokładnych danych osobowych), który złożył wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego przeciwko radcy prawnemu Wiesławowi K.    Otóż w lipcu 2003 r. pan Jerzy K. ustanowił radcę prawnego Wiesława K. swoim pełnomocnikiem celem sporządzenia kasacji od postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku oddalającego apelację wnioskodawcy od postanowienia Sądu Rejonowego w Bielsku Podlaskim o ustanowienie drogi koniecznej. Przyjmując tę sprawę, pełnomocnik sporządził w dniu 29 lipca 2003 r. kasację. Składając ją w Biurze Podawczym Sądu Okręgowego i Rejonowego w Białymstoku, nie uiścił jednak wymaganych przepisami opłat. Nie uczynił tego także potem, po wytknięciu mu owego braku formalnego przez sąd. Jerzy K. kilkakrotnie w 2003 r. oraz 2004 r. kontaktował się ze swoim pełnomocnikiem, aby uzyskać informacje na temat kasacji, i przez cały ten czas był wprowadzany w błąd, że sprawa jest w toku, ale nic jeszcze nie wiadomo o sposobie rozstrzygnięcia sprawy. Dopiero 2 grudnia 2004 r., niejako przypadkiem, Jerzy K. otrzymał od pracownika kancelarii sądu kserokopię postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 22 sierpnia 2003 r. odrzucającego kasację. Przyczyną odrzucenia wniosku o kasację było nieuiszczenie wpisu stałego w kwocie 100 zł. Tak więc, zatajając prawdę oraz ukrywając przez ponad rok ww. postanowienie, pełnomocnik działał na szkodę swego klienta i sprzeniewierzył się zasadom etyki zawodowej. Radca prawny jako profesjonalny pełnomocnik, zgodnie z zasadami etyki radcy prawnego (art. 4 ust. 1) ˝obowiązany jest wykonywać czynności zawodowe zgodnie z obowiązującymi przepisami, według najlepszej woli i wiedzy, uczciwie, rzeczowo, z należytą starannością.    Okręgowy Sąd Dyscyplinarny uznał, że radca prawny jest winny naruszenia art. 4 ust. 1 zasad etyki radcy prawnego, wymierzając mu karę 3 miesięcy zawieszenia prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego oraz obciążył zryczałtowanymi kosztami postępowania w wysokości 1.400,00 zł. (Na podstawie orzeczenia Sądu Dyscyplinarnego Okręgowej Izby Radców Prawnych w Białymstoku 15 maja 2006 r.).    Zgodnie z ustawą z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (art. 64 ust. 1) radca prawny podlega odpowiedzialności dyscyplinarnej za czyny zawinione będące wynikiem nienależytego wykonywania zawodu radcy prawnego, sprzeczne ze ślubowaniem radcowskim lub z zasadami etyki radcy prawnego. Art. 65 ww. ustawy określa kary dyscyplinarne za te czyny, aż po pozbawienie prawa do wykonywania zawodu radcy prawnego, przy czym postępowanie dyscyplinarne o ten sam czyn toczy się niezależnie od postępowania karnego lub postępowania dyscyplinarnego wszczętego w jednostce organizacyjnej, w której przepisy szczególne przewidują takie postępowanie, jak również postępowanie dyscyplinarne może być zawieszone do czasu ukończenia postępowania karnego.    Sprawa, której przykładem się posłużyłem, zakończyła się orzeczeniem Sądu Dyscyplinarnego, problem jednak w tym, że skutki zaniechania pełnomocnika ostatecznie przekreśliły szansę jego klienta na kasację. Wydaje się więc, iż jest to poważny mankament prawny.    W związku z powyższym uprzejmie proszę o odpowiedź na następujące pytania:    1. Czy w wypadku ewidentnego zaniechania pełnomocnika nie powinno się przywracać stronie terminów w postępowaniu?    2. Czy w wypadku postępowania dyscyplinarnego nie powinno być obligatoryjnie prowadzone osobne postępowanie prokuratorskie, które bezstronnie zbadałoby odpowiedzialność pełnomocników w wypadku świadomego działania na szkodę swego klienta?    Z poważaniem    Poseł Roman Czepe    Warszawa, dnia 27 lipca 2006 r.