Debaty sejmoweX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie braku kompetencji podmiotowych i prawnych w realizacji prawa do pomocy w zakresie przekwalifikowania, należnej żołnierzom resortu MSWiA zwolnionym z zawodowej służby wojskowej

   Odpowiadając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów na interpelację pana posła Marka Dyducha i Jerzego Szmajdzińskiego w sprawie braku kompetencji podmiotowych i prawnych w realizacji prawa do pomocy rekonwersyjnej, należnej żołnierzom zawodowym resortu MSWiA zwolnionym z zawodowej służby wojskowej, uprzejmie proszę o przyjęcie następujących wyjaśnień.    Na mocy art. 88a ust. 1 8 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (DzU z 1997 r., nr 10, poz. 55 z późn. zm.) oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia ministra obrony narodowej z dnia 11 czerwca 1997 r. w sprawie szczegółowych zasad i trybu przyuczenia do zawodu lub przekwalifikowania, doradztwa zawodowego, odbywania praktyk zawodowych oraz pośrednictwa pracy, realizowanych przez wyspecjalizowane organy wojskowe, a także szczegółowych zasad i warunków korzystania z pomocy w tym zakresie przez żołnierzy zwolnionych z zawodowej służby wojskowej (DzU nr 63, poz. 398) - żołnierze zwalniani z zawodowej służby wojskowej z jednostek podległych ministrowi obrony narodowej mogą korzystać z pomocy rekonwersyjnej resortu obrony narodowej.    Ministerstwo Obrony Narodowej uznało, że art. 108 ust. 1 wspomnianej ustawy jednoznacznie wskazuje, iż w odniesieniu do zwalnianych żołnierzy zawodowych pełniących służbę w jednostkach wojskowych podporządkowanych resortowi spraw wewnętrznych i administracji - analogiczne kompetencje w tym zakresie posiada minister owego resortu. Natomiast minister spraw wewnętrznych i administracji stwierdził, że jego odpowiedzialność kończy się w momencie odejścia żołnierza ze służby. W tej sytuacji rzecznik praw obywatelskich wystąpieniem nr RPO/27124/98/IX/TG z dnia 24 sierpnia 1998 r. zwrócił się do prezesa Rady Ministrów o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy dwoma ministerstwami.    Dnia 26 listopada 1998 r. prezes Rady Ministrów podjął decyzję w tej sprawie (kopia w załączeniu).*) W jej sentencji zajął jednoznaczne stanowisko, że w przedmiocie obowiązku udzielenia pomocy w zakresie działań rekonwersyjnych, doradztwa zawodowego, przyuczenia do zawodu lub przekwalifikowania, praktyk zawodowych oraz pośrednictwa pracy - właściwym organem jest minister spraw wewnętrznych i administracji. Tym samym żołnierze zawodowi podlegli MSWiA mają prawo przed lub po zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej wystąpić do kierownictwa tego resortu o udzielenie im pomocy rekonwersyjnej na takich samych zasadach jak kadra podlegająca MON. Odpowiedni akt prawny w postaci rozporządzenia ministra spraw wewnętrznych i administracji regulujący tę problematykę jest aktualnie opracowywany.    Resort obrony narodowej w 1998 r. przeznaczył na pomoc rekonwersyjną 650 tys. złotych. Z puli tej na przekwalifikowanie zawodowe jednego żołnierza można było przeznaczyć od 980 zł do 2200 zł. Wysokość przyznawanej kwoty jest zależna od przyczyn zwolnienia żołnierza z zawodowej służby wojskowej i rodzaju przekwalifikowania. Maksymalna kwota, którą będzie można przeznaczyć na powyższe w 1999 r., zwiększona została do 2500 zł, a ogólne wydatki na rekonwersję kadr wzrosną do wysokości 760 tys. złotych.    W 1998 r. odeszło do rezerwy ponad 8000 żołnierzy zawodowych, spośród których ok. 60% uprawnionych było do pomocy rekonwersyjnej. Środki finansowe wydzielane na tę pomoc są stosunkowo skromne, aczkolwiek wystarczające w kontekście przewidywanych zmian strukturalnych sił zbrojnych RP. Z kolei z informacji uzyskanych w Ministerstwie Spraw Wewnętrznych i Administracji wynika, iż dotychczas w budżecie tego resortu (w części Nadwiślańskie Jednostki Wojskowe) nie były wyodrębnione środki na pomoc dla zwolnionych żołnierzy. W projekcie budżetu na rok 1999 również nie zaplanowano takich środków.    Przekazując powyższe wyjaśnienia pragnę wyrazić nadzieję, że zostaną uznane za wyczerpujące.    Minister    Janusz Onyszkiewicz    Warszawa, dnia 4 stycznia 1999 r.