Odpowiedź na interpelację w sprawie ograniczenia ulg komunikacyjnych dla niewidomych i ich przewodników

   Działając z upoważnienia prezesa Rady Ministrów zawartego w piśmie dyrektora Sekretariatu Prezesa Rady Ministrów z dnia 20 lipca 1998 r. znak SJB 4401-313/98, w którym minister transportu i gospodarki morskiej został zobowiązany do udzielenia odpowiedzi na interpelacje, uprzejmie informuję, co następuje.    W końcowej fazie prac nad ustawą budżetową na 1998 r., w czasie omawiania budżetu Ministerstwa Transportu i Gospodarki Morskiej zapadała decyzja o przygotowaniu przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej wspólnie z Ministerstwem Finansów nowelizacji ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego (DzU nr 54, poz. 254 z późn. zm.), ograniczającej dotychczasowy zakres uprawnień do ulg przejazdowych. Celem ograniczeń miało być zmniejszenie wydatków budżetu państwa na częściową rekompensatę traconych przez przewoźników wpływów z tytułu obowiązku honorowania uprawnień do ulg przejazdowych we wszystkich rodzajach pociągów oraz wszystkimi rodzajami międzymiastowej komunikacji autobusowej.    Biorąc pod uwagę stan finansów państwa, uznano za zasadne utrzymanie ulg o charakterze wyłącznie socjalnym, ograniczając jednocześnie zakres ich stosowania tylko do przejazdów objętych dotowaniem z budżetu państwa, a więc do przejazdów w pociągach osobowych i pospiesznych oraz autobusami w komunikacji zwykłej.    Ze względu na duży zakres zmian przygotowany został projekt nowej ustawy, który był przedmiotem uzgodnień międzyresortowych oraz w opiniowaniu przez ogólnopolskie i branżowe związki zawodowe. Projekt spotkał się z krytyką szczególnie ze strony związków zawodowych i organizacji społecznych, jak również niektórych resortów. Należy jednak zauważyć, że część tych głosów krytycznych dotyczyła obrony własnych członków, wyrażając zgodę na ograniczenie dla innych grup uprawnionych.    W zakresie ograniczenia uprawnień dla osób niewidomych i ociemniałych oraz ich przewodników negatywne stanowisko zajęły: Zarząd Główny oraz zarządy kół terenowych Polskiego Związku Niewidomych, natomiast w zakresie ograniczenia uprawnień inwalidów wojennych i wojskowych negatywne stanowisko zajęły: Zarząd Główny i zarządy okręgowe Związku Inwalidów Wojennych RP, Zarząd Główny Związku Więźniów Politycznych Okresu Stalinowskiego oraz Zarząd Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej, a ponadto otrzymałem interpelacje poselskie i interwencje senatorów.    Mając na uwadze społeczny aspekt projektu nowelizacji ustawy o ulgach, jak i otrzymane stanowiska w tej sprawie, zwróciłem się do prezesa Rady Ministrów o wyrażenie swojego stanowiska. Otrzymane w odpowiedzi pismo z kancelarii premiera wyrażało prośbę o wstrzymanie prac nad nowelizacją ustawy z dnia 20 czerwca 1992 r. o uprawnieniach do bezpłatnych i ulgowych przejazdów środkami publicznego transportu zbiorowego do czasu podjęcia przez Radę Ministrów stosownych decyzji w tym zakresie, co powinno nastąpić w toku prac nad projektem budżetu na 1999 r. Do tego czasu prace zostały wstrzymane.    Jednocześnie uprzejmie informuję, że zgłoszone przez pana posła Jana Sieńko uwagi i wnioski zostaną wykorzystane, jeżeli będą prowadzone dalsze prace nad projektem ustawy o ulgach przejazdowych.    Minister    Eugeniusz Morawski    Warszawa, dnia 5 sierpnia 1998 r.





leżanki najlepsze kolektory słoneczne w polsce! kosze niespodzianki kosze delikatesowe prezenty na urodziny stomatologia estetyczna Kraków sofa inspirowana florence littauer Lodówki do zabudowy drzwi wejściowe deweloper Otwock Kody pocztowe pranie dywanów warszawa Wysokie odszkodowania Tłumacz niemieckiego Wrocław oferty pracy Olsztyn