Debaty sejmoweX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie podjęcia programu rozwojowego ˝Huzar˝ przez WSK Świdnik

   Z upoważnienia prezesa Rady Ministrów pana Jerzego Buzka przesyłam odpowiedź na interpelację w sprawie podjęcia programu rozwojowego ˝Huzar˝ przez WSK ˝PZL-Świdnik˝ SA.    W dniu 16 sierpnia 1994 r., po ponad dwuletnich pracach wstępnych, Rada Ministrów zaakceptowała propozycję ustanowienia Strategicznego Programu Rządowego (SPR) ˝Huzar˝, którego celem było opracowanie i wdrożenie do produkcji uzbrojonego wielozadaniowego śmigłowca S-W1 ˝Huzar˝.    Uwzględniając limit przyznany Polsce w ramach CFE-1 konwencji o ograniczeniach uzbrojenia konwencjonalnego (130 śmigłowców uzbrojonych) oraz posiadane w tej klasie uzbrojenie uznano, że konieczne byłoby pozyskanie około 100 śmigłowców przystosowanych do przenoszenia przeciwpancernych pocisków kierowanych (ppk).    Przyjęto, że podstawowym śmigłowcem występującym w Siłach Zbrojnych RP będzie krajowej produkcji śmigłowiec ˝Huzar˝. Do uzyskania cech śmigłowca uzbrojonego miał być on wyposażony w nowoczesne systemy: uzbrojenia, optoelektroniczne, pilotażowo-nawigacyjne, walki radioelektronicznej, umożliwiające prowadzenie działań bojowych w dzień i w nocy oraz w trudnych warunkach atmosferycznych.    W celu sprawnej realizacji tak poważnego i szerokiego technicznie tematu przedsiębiorstwa krajowe, zainteresowane udziałem w tym zadaniu, w dniu 19 stycznia 1995 r. powołały konsorcjum w składzie:    1. Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego ˝PZL-Świdnik˝ SA,    2. Zakłady Metalowe ˝Mesko˝ SA,    3. Przemysłowe Centrum Optyki SA,    4. Zakłady Mechaniczne ˝Tarnów˝ SA,    5. Warszawskie Zakłady Radiowe ˝Rawar˝ SA,    6. Wytwórnia Sprzętu Komunikacyjnego ˝PZL-Rzeszów˝ SA,    7. ˝PZL-Hydral˝ SA,    w którym jako podmiot wiodący ustanowiony został producent wyrobu finalnego, tj. WSK ˝PZL-Świdnik˝ SA.    W tym miejscu pragnę zwrócić uwagę pana posła, że pod względem ilościowym jest zaangażowane w realizację programu prawie 25% polskiego przemysłu obronnego.    Po ustanowieniu SPR-u program śmigłowca rozdzielony został na dwie części:    - część I - obejmująca przygotowanie śmigłowca do zadań bojowych - wykonywana w ramach SPR,    - część II - wybór i uruchomienie produkcji uzbrojenia, a w szczególności przeciwpancernego pocisku kierowanego.    Należy podkreślić, że przy ustanowieniu programu kierowano się następującymi przesłankami:    1. Spełnienie wymagań Wojska Polskiego.    2. Potrzebą pozyskania technologii prowadzących do unowocześnienia polskiego przemysłu obronnego.    3. Możliwością eksportu zarówno śmigłowca wyposażonego w wybrany pocisk, jak i samego pocisku.    Te dwa ostatnie uwarunkowania powinny zapewnić zarówno efektywność ekonomiczną przedsiębiorstw zbrojeniowych uczestniczących w programie jak i odpowiednie warunki pracy i płacy tysiącom ludzi w nich zatrudnionym.    Mając na uwadze ogromną złożoność od strony technicznej i technologicznej całego programu, przyjęto koncepcję pozyskania do współpracy firm zagranicznych. Zadaniem ich byłoby:    - dostarczenie licencji do produkcji wybranego przeciwpancernego pocisku kierowanego,    - przekazanie dokumentacji na awionikę i system obserwacyjno-celowniczy ˝Huzara˝, dostosowany do wybranego pocisku.    W wyniku trzyletnich postępowań konkursowych i negocjacyjnych poprzedni rząd wskazał na firmy izraelskie jako pożądanego partnera i przed ustąpieniem parafował ˝Porozumienie˝ na szczeblu międzyrządowym.    Pośpiech przy parafowaniu ˝Porozumienia˝ oraz podnoszone zarzuty o działanie niezgodnie z interesem Polski spowodowały konieczność dokładnego prześledzenia toku postępowania w sprawie wyboru partnera zagranicznego. W tym celu powołany został, pod moim kierownictwem, Zespół Komitetu Spraw Obronnych Rady Ministrów. W skład Zespołu wchodzili przedstawiciele MON i MSZ oraz MG. Wspólnie opracowane ˝Sprawozdanie˝ oparte o dokumenty znajdujące się w posiadaniu tych resortów, po przyjęciu przez KSORM, zostało przedstawione Radzie Ministrów w lutym br. Ze względu na niejawny charakter wyżej przytoczonego dokumentu nie mogę go tu szczegółowo omówić.    Pragnę zaznaczyć, że dostawy ˝Huzarów˝ dla Wojska Polskiego, według szacunków, będą obciążały znaczną część budżetu MON przewidywanego na zakupy. Mając więc na uwadze znaczące sumy wydatkowane na ten cel z budżetu państwa, konieczne jest właściwe zabezpieczenie naszych narodowych interesów. Popełnione błędy, w wyniku których otrzymano by produkt mało atrakcyjny dla odbiorcy, mogłyby doprowadzić nie tylko do ogromnych strat skarbu państwa, ale do katastrofy w przemyśle zbrojeniowym.    Z tego właśnie względu, pomimo że mamy pełną świadomość ważności czynnika czasu co do efektywności całego programu oraz pokładanych przez pracowników nadziei związanych z tym programem, zmuszeni jesteśmy postępować bardzo rozważnie i bez pośpiechu.    Równocześnie pragnę wyrazić nadzieję, że po odpowiednich decyzjach KSORM i Rady Ministrów będzie możliwe udzielenie konkretniejszych informacji co do przyszłej koncepcji programu ˝Huzar˝.    W sprawie przyszłości WSK ˝PZL-Świdnik˝ chcę zwrócić uwagę na następujące kwestie. Jak zauważył również pan poseł, kwestia realizacji programu ˝Huzar˝ jest bardzo istotna dla przyszłych losów tego producenta, lecz nie jest jedynym filarem, na którym spółka opiera swoje dalsze funkcjonowanie. Oprócz dostaw dla Wojska Polskiego bardzo istotne są sprawy związane z eksportem już produkowanych wyrobów. Mam pełną świadomość, iż zakupy śmigłowców, zarówno tych uzbrojonych jak i dla potrzeb cywilnych, odbywają się pod auspicjami rządów. Z tego względu we wszystkich rozmowach prowadzonych na szczeblu rządowym kierownictwo Ministerstwa Gospodarki stara się promować polskie wyroby, w tym szczególnie śmigłowce ˝Sokół˝. Uważam również, że w tej dziedzinie jest konieczna bardziej dynamiczna działalność Zarządu Spółki.    Ponadto informuję, że powołany został międzyresortowy zespół do przygotowania nowej koncepcji restrukturyzacji sektora przedsiębiorstw przemysłu obronnego. Filarami nowej koncepcji restrukturyzacji są szybka prywatyzacja, specjalizacja i koncentracja oraz rozwinięcie działalności proeksportowej. Przewiduję, że w drugiej połowie br. zostaną wysłane, do wybranych potencjalnych inwestorów zagranicznych, zapytania czy będą zainteresowani udziałem w prywatyzacji przedsiębiorstw przemysłu obronnego. Stworzyć to winno szanse rozwojowe dla spółek. Przedsięwzięcia te dotyczą także WSK ˝PZL-Świdnik˝ SA.    W zakończeniu pragnę wyrazić przekonanie, że podjęte dotychczasowe działania, pomimo licznych obecnych trudności, przyczynią się do rozwoju WSK ˝PZL-Świdnik˝ SA.    Podsekretarz stanu    Wojciech Jan Katner    Warszawa, dnia 17 kwietnia 1998 r.