Debaty sejmoweX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie systemu ochrony wałów przeciwpowodziowych

   Szanowny Panie Pośle! Odpowiadając na pierwsze z czterech pytań zawartych w złożonej interpelacji poselskiej w sprawie odbudowy i modernizacji wałów przeciwpowodziowych, wyjaśniam:    Powodzie lat 1997 i 1998 miały przebieg katastrofalny. Wyrządziły szkody w dolinach rzek, głównie Polski południowej i centralnej. Zniszczeniu uległy urządzenia wykorzystywane dla regulacji stosunków wodnych w glebie oraz chroniące tereny rolnicze przed powodziami. Wskutek niszczącego działania powodzi powstały w urządzeniach melioracyjnych następujące szkody:    1) całkowicie zostały rozmyte odcinki wałów w rozmiarze 37,6 km,    2) częściowemu zniszczeniu uległy odcinki wałów (rozluźnione korpusy z występującymi ubytkami gruntu w korpusie i podłożu) na długości łącznej 394,4 km,    3) osłabienie wałów silną filtracją wody przez korpus lub podłoże na łącznej długości 508,1 km,    4) zniszczeniu lub uszkodzeniu uległy stacje pomp, zbiorniki retencyjne, budowle piętrzące i komunikacyjne (528 szt. budowli) oraz koryta rzek i kanałów na długości 4024 km.    Wielkość strat wyrządzonych przez powodzie w urządzeniach melioracji wodnych podstawowych oszacowano na kwotę około 700 mln złotych.    Budżet państwa na wykonanie najpilniejszych napraw urządzeń melioracji wodnych podstawowych wyasygnował w 1997 r. sumę 137 mln zł.    Jednocześnie w wyniku działań pełnomocnika rządu do spraw usuwania skutków powodzi oraz Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi rząd Rzeczypospolitej na przełomie lat 1997 i 1998 zaciągnął pożyczkę w Europejskim Banku Inwestycyjnym, a w marcu 1999 r. w Banku Rozwoju Rady Europy. Łączna kwota uzyskana z kredytów oraz z budżetu państwa (w postaci rezerwy celowej z przeznaczeniem na wspomaganie kredytów) wyniosła ok. 850 mln zł.    W roku 1998 wydatkowano około 275 mln zł z kredytu zaciągniętego w Europejskim Banku Inwestycyjnym oraz budżetu. W ramach tych środków odbudowano i zmodernizowano 261,5 km wałów przeciwpowodziowych na obszarze południowej i środkowej Polski za kwotę ok. 146 mln zł.    W roku 1999 na ten sam cel skierowano około 300 mln zł, z tego na naprawę i odbudowę wałów przeciwpowodziowych 127 mln zł. Zmodernizowano i naprawiono 207,4 km wałów.    Z dotychczasowych ustaleń wynika, że w latach 2000-2001 wojewodowie otrzymają z budżetu, Europejskiego Banku Inwestycyjnego i Banku Rozwoju Rady Europy środki finansowe w wysokości około 220 mln zł.    Łączne środki z ww. źródeł wydatkowane w latach 1997-1999 oraz planowane na lata 2000-2001 pozwolą sfinansować w całości naprawę urządzeń melioracji wodnych podstawowych oraz zaspokoić w około 30% najpilniejsze potrzeby modernizacyjne w województwach dotkniętych powodziami. W związku z pozostałymi pytaniami, zawartymi w interpelacji, poleciłem dokonanie rozpoznania sprawy dotyczącej realizacji zadania inwestycyjnego pn. ˝Zabezpieczenie lewego wału rzeki Wisły przy ul. Krakowskiej w Sandomierzu˝ w kontekście zasadności poboru gruntu na budowę wału z tzw. międzywala rzeki Wisły. Z informacji uzyskanych ze Świętokrzyskiego Zarządu Melioracji Wodnych wynika, że inwestorem ww. zadania jest Generalna Dyrekcja Dróg Publicznych, Oddział Południowo-Wschodni, Biuro w Kielcach. Natomiast administratorem ˝międzywala˝ jest Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w Krakowie, Inspektorat w Sandomierzu, nadzorowany przez ministra środowiska.    Stosownie do art. 53 ust. 2 pkt 7 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo wodne (DzU nr 38, poz. 230 z późn. zm.) wydobywanie gruntu na obszarze narażonym na niebezpieczeństwo powodzi wymaga pozwolenia wodnoprawnego. Nadzór nad wykonywaniem tego przepisu sprawuje minister środowiska.    Biorąc pod uwagę, że rozstrzygnięcie przedmiotu sporu (zasadności poboru gruntu z ˝międzywala˝) nie należy do ministra rolnictwa i rozwoju wsi, interpelację pana posła przekazałem ministrowi środowiska z uprzejmą prośbą o udzielenie odpowiedzi na pytania dotyczące tej kwestii (punkty 2-4 interpelacji).    Z wyrazami szacunku    Sekretarz stanu    Henryk Wujec    Warszawa, dnia 28 marca 2000 r.