Debaty sejmoweX Kadencja

Odpowiedź na interpelację w sprawie dopuszczenia syntetycznego kwasu octowego E-260

   Szanowny Panie Marszałku! Odpowiadając na interpelację pana posła Seweryna Jurgielańca, nadesłaną przy piśmie z dnia 23 grudnia 2000 r. znak: SPS-0202-5395/00, dotyczącą zezwolenia na stosowanie syntetycznego kwasu octowego E-260 w miejsce naturalnego octu w produkcji sosów, musztard, przetworów owocowych itp., uprzejmie przedstawiam stanowisko w tej sprawie.    Projekt rozporządzenia ministra zdrowia w sprawie wykazu dopuszczalnych ilości substancji dodatkowych i innych substancji obcych dodawanych do środków spożywczych lub używek, a także zanieczyszczeń, które mogą znajdować się w środkach spożywczych lub używkach dopuszcza stosowanie kwasu octowego E-260 w maksymalnej dawce do 20 g/kg (g/1) do zemulgowanych sosów, w tym majonezów, musztard, przetworów owocowych i warzywnych z wyjątkiem przetworów grzybowych i marynat, przetworów rybnych wyłącznie jako regulatora kwasowości; ponadto w produkcji przetworów rybnych do sporządzania 4-7% roztworów jako kąpieli marynującej wyłącznie do wytwarzania półproduktów w procesie produkcji marynat rybnych zimnych. Zgodnie z cytowanym projektem kwas octowy nie może stanowić składnika surowcowego produktu gotowego do spożycia (nie jest zamiennikiem octu).    Jest to dostosowanie krajowego ustawodawstwa w zakresie substancji dodatkowych do przepisów Unii Europejskiej, do czego Polska jest zobowiązana.    Projekt rozporządzenia został uzgodniony z członkami Rady Ministrów oraz szefem Kancelarii Prezesa Rady Ministrów oraz został zwolniony przez Rządowe Centrum Legislacji z rozpatrzenia przez Komisję Prawniczą Rady Ministrów. W trakcie prac nad ostatecznym kształtem projektu był on również szeroko konsultowany z przedstawicielami federacji zrzeszających producentów żywności.    Główny inspektor sanitarny wydał 5 zezwoleń na produkcję esencji octowej w kraju oraz na wprowadzanie do obrotu w celu sporządzania roztworu kwasu octowego E-260. Zezwolenia te zostały wydane w oparciu o pozytywne opinie 2 instytutów naukowo-badawczych podległych ministrowi zdrowia, które określiły w swych opiniach wymagania zdrowotne i zakres stosowania kwasu octowego E-260.    Na podstawie ww. zezwoleń kwas octowy E-260 mógł być stosowany wyłącznie:    - do kąpieli marynującej o stężeniu 4-7% wyłącznie do wytwarzania półproduktów w procesie produkcji marynat rybnych zimnych,    - w celu używania wyłącznie jako substancji dodatkowej do żywności (zakwaszającej) - do produkcji majonezów smakowych i musztard smakowych oraz zalew smakowych kwaśnych przetworów rybnych, owocowych i warzywnych, z wyjątkiem przetworów grzybowych,    pod warunkiem spełnienia określonych wymagań zawartych w zezwoleniach.    Wymagania określone w wyżej wymenionych zezwoleniach nie odbiegają w zasadzie od propozycji uregulowania tego problemu w projekcie rozporządzenia ministra zdrowia.    Uprzejmie podkreślam, że wyżej wymieniony projekt został przygotowany na podstawie delegacji ustawowej art. 4 ust. 4 ustawy z dnia 25 listopada 1970 r. o warunkach zdrowotnych żywności i żywienia (DzU nr 29, poz. 245, ze zm.), która normuje warunki produkcji środków spożywczych i używek oraz obrotu tymi artykułami w zakresie niezbędnym dla ochrony zdrowia ludności. W związku z tym akt ten nie może regulować zagadnień natury gospodarczej.    Ponadto informuję, że problem stosowania kwasu octowego był od 1996 r. przedmiotem wielokrotnych zapytań Krajowego Porozumienia Producentów Octu i Musztardy oraz interpelacji poselskich. Minister zdrowia, a także główny inspektor sanitarny wielokrotnie odpowiadali, wyjaśniając wątpliwości dotyczące tej sprawy.    W świetle powyższego należy stwierdzić, że propozycja ministra zdrowia zawarta w projekcie wyżej wymienionego rozporządzenia jest zgodna z ustawodawstwem UE.    Z wyrazami szacunku    Minister    Grzegorz Opala    Warszawa, dnia 19 stycznia 2001 r.