Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie niespójności przepisów definiujących pojęcie pracownika socjalnego w projekcie ustawy o pomocy społecznej

   Szanowny Panie Premierze! Art. 49 obecnie obowiązującej ustawy o pomocy społecznej określa, jakie wykształcenie musi posiadać osoba, która chce wykonywać zawód pracownika socjalnego. W ust. 1 tego artykułu określono, że ˝pracownikiem socjalnym może być osoba, która posiada dyplom pracownika socjalnego, dyplom ukończenia studiów wyższych w wyższej szkole zawodowej o specjalności ˝praca socjalna˝ lub ukończyła studia wyższe na kierunkach: pedagogika, politologia i nauki społeczne, psychologia, socjologia˝. W ust. 2 określono, że ˝osoby posiadające wykształcenie wyższe na kierunkach niewymienionych w ust. 1, które przed wejściem w życie niniejszej ustawy ukończyły bądź rozpoczęły specjalizację z zakresu pracy socjalnej oraz organizacji pomocy społecznej, zachowują lub uzyskują uprawnienia do wykonywania zawodu pracownika socjalnego˝.    W projekcie rządowym nowej ustawy o pomocy społecznej (druk 2012) kwalifikuje do wykonywania zawodu pracownika socjalnego określa art. 113. Powtórzono tam wyliczenie zawarte w art. 49 ust. 1 obowiązującej ustawy o pomocy społecznej, ale wykreślono ust. 2 dotyczący zachowania uprawnień do wykonywania zawodu pracownika socjalnego przez osoby, które wcześniej ukończyły lub rozpoczęły specjalizację z zakresu pracy socjalnej oraz organizacji pomocy społecznej. Nie uwzględniono również faktu, że od momentu, gdy uchwalono obecnie obowiązującą ustawę o pomocy społecznej, lista kierunków studiów uległa istotnym zmianom. Np. od 1995 roku do listy kierunków studiów został wprowadzony kierunek ˝Nauka o rodzinie˝.    Według informacji uzyskanych z Krakowskiej Wyższej Szkoły im. Frycza Modrzewskiego kierunek ˝Nauka o rodzinie˝ ma charakter interdyscyplinarny i obejmuje elementy kształcenia charakterystyczne dla studiów pedagogicznych, psychologicznych i socjologicznych. Uczelnie kładą nacisk na specjalność ˝praca socjalno-wychowawcza i opiekuńcza˝. Tak kształtują programy, aby absolwent był jak najlepiej przygotowany do pracy w charakterze pracownika socjalnego. Studenci odbywają praktyki specjalizacyjne w ośrodkach pomocy społecznej. W przyszłości będą mogli zapewnić nie tylko fachową opiekę, ale również pełnić rolę edukacyjną wobec swoich podopiecznych.    Na uwagę zasługuje fakt, iż kształcenie na kierunku ˝Nauka o rodzinie˝ prowadzone jest na kilku uczelniach w Polsce i cieszy się sporym zainteresowaniem. Świadczy o tym liczba studentów (np. w Krakowskiej Szkole Wyższej studiuje na tym kierunku ponad 1000 studentów), Rozpoczynali oni naukę z przekonaniem, że po ich ukończeniu będą mogli pracować jako pracownicy socjalni. Pominięcie w art. 113 projektu ustawy o pomocy społecznej pozbawi ich takiej możliwości. Znakomicie wyszkoleni fachowcy zasilą szeregi bezrobotnych.    Dlaczego przygotowując projekt ustawy o pomocy społecznej nie uwzględniono wszystkich kierunków studiów przygotowujących obecnie znakomicie wykwalifikowaną kadrę, mogącą pracować na stanowisku pracownika socjalnego?    Czy wobec argumentów przedstawionych przez wyższe uczelnie możliwa jest zmiana stanowiska Rządu w tej sprawie i poparcie przez Rząd poprawek zmierzających do umieszczenia kierunku ˝Nauka o rodzinie˝ wśród kierunków studiów, których ukończenie w ramach specjalności ˝praca socjalna˝ daje uprawnienia do wykonywania zawodu pracownika socjalnego?    Czy w przypadku przyjęcia przez Sejm w wersji rządowej art. 113 projektu ustawy o pomocy społecznej (druk 2012) osoby, które wykonują zawód pracownika socjalnego na mocy art. 49 ust. 2 obecnie obowiązującej ustawy o pomocy społecznej, będą miały prawo do wykonywania zawodu pracownika socjalnego?    Z poważaniem    Poseł Krystyna Szumilas    Warszawa, dnia 15 października 2003 r.