Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie planu finansowego Narodowego Funduszu Zdrowia

   Szanowny Panie Ministrze! W ostatnim okresie mieliśmy sytuację konfliktu pomiędzy Ministerstwem Zdrowia i Ministerstwem Finansów a Narodowym Funduszem Zdrowia dotyczącego planu finansowego NFZ. Analiza dokumentów wskazuje na niekompetencję urzędników Ministerstwa Finansów zajmujących się planem finansowym. W piśmie do Ministra Zdrowia z dnia 15.09.2003 r., nr FS12-032-69/03, podpisanym przez sekretarz stanu Halinę Wasilewską-Trenkner, zawarte są uwagi niemające umocowania prawnego w ustawie o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia.    W pierwszej uwadze powoływanie się na art. 137 ust. 5 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w NFZ jako podstawę do wprowadzenia do planu finansowego sztywnego podziału środków na oddziały jest daleko idącym nadużyciem. O braku takich podstaw mówi także analiza prawna dokonana przez prawników Departamentu Prawnego Ministerstwa Zdrowia.    W uwadze drugiej, wskazującej na utworzenie rezerwy na pokrycie kosztów ewentualnych postępowań sądowych wynikających z tzw. ustawy 203, również nie ma podstaw prawnych. W orzeczeniu Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 grudnia 2002 roku nie ma wskazanego podmiotu do pokrycia roszczeń pracowniczych wynikających z tzw. ustawy 203. W orzeczeniu tym wskazany jest segment finansów publicznych, za którego pośrednictwem realizowane są obowiązki władzy publicznej określone w art. 68 ust. 2 Konstytucji. Ochrona zdrowia w Polsce finansowana jest ze środków publicznych kierowanych z dwóch źródeł, tj. Narodowego Funduszu Zdrowia (uprzednio kas chorych), gdzie trafiają środki ze składki na powszechne ubezpieczenie zdrowotne, i budżetu państwa. Zgodnie z art. 37 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia środki znajdujące się w NFZ służą finansowaniu świadczeń zdrowotnych. Nie ma więc możliwości prawnych pokrycia roszczeń z tytułu wzrostu wynagrodzeń w zakładach opieki zdrowotnej wynikających z tzw. ustawy 203. Jednoznacznie wskazuje to na budżet państwa, a w jego imieniu Ministerstwo Finansów, jako adresata roszczeń pracowniczych wynikających z tej ustawy.    Zwracam się z uprzejmą prośbą o odpowiedź na następujące pytania:    1. W jaki sposób Ministerstwo Finansów planuje rozwiązać problem roszczeń pracowniczych wynikających z tzw. ustawy 203?    2. W jaki sposób zamierza Pan Minister zareagować na niekompetencję swoich urzędników, których działanie doprowadziło do poważnych napięć w sektorze ochrony zdrowia?    Z wyrazami szacunku    Poseł Mariusz Łapiński    Warszawa, dnia 26 października 2003 r.