Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie problemów dotyczących wyrejestrowywania pojazdów samochodowych

   Wnioskuję o zmianę uregulowań prawnych (rozporządzenia) lub odpowiednią interpretację obowiązujących przepisów, aby nie występowały opisane niżej problemy.    Z obowiązujących aktualnie przepisów prawnych w tym zakresie, a więc zgodnie z art. 79 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (tekst jednolity Dz.U. z 2003 r. Nr 58. poz. 515, z późn. zm.), pojazd podlega wyrejestrowaniu na wniosek jego właściciela w przypadku:    1. Przekazania w celu jego utylizacji do przedsiębiorstwa utylizacji pojazdów lub do składnicy złomu wyznaczonej przez wojewodę:    a) pojazdu,    b) zespołów posiadających cechy identyfikacyjne, o których mowa w art. 66 ust. 3a pkt 1 (przepis ten dotyczy zespołów pojazdów oznaczonych numerem nadwozia, podwozia lub ramy względnie numerem VIN).    2. Kradzieży pojazdu, jeżeli jego właściciel złożył stosowne oświadczenie pod odpowiedzialnością karną za fałszywe zeznania.    3. Wywozu pojazdu z kraju, jeżeli pojazd został zarejestrowany za granicą lub zbyty za granicę.    4. Zniszczenia (kasacji) pojazdu za granicą.    5. Udokumentowanej trwałej i zupełnej utraty posiadania pojazdu bez zmiany w zakresie prawa własności.    Przepis ten wymienia enumeratywne przypadki, w których jest możliwe wydanie decyzji o wyrejestrowaniu pojazdu już zarejestrowanego i dopuszczonego do ruchu drogowego.    Z redakcji tego przepisu wynika jednoznacznie, że wyłącznie w razie powstania którejkolwiek z wymienionych w tym przepisie sytuacji faktycznych właściwy organ administracji (starosta) jest obowiązany na wniosek właściciela pojazdu wyrejestrować pojazd. Zdajemy sobie sprawę, że taka regulacja, a szczególnie przepis wynikający z art. 97 ust. 1 pkt 1, ma na celu eliminację zjawisk powodujących obrót częściami pochodzącymi z kradzieży, jak również porzucanie pojazdów i degradację środowiska naturalnego.    Jak już wspomniałem na wstępie tego pisma, zdarzają się inne sytuacje niż określone w cytowanym przepisie prawnym, które powstają może z braku świadomości w zakresie obowiązujących przepisów prawnych, czasem może z zaniedbania, ale powodują dla właściciela pojazdu bardzo duże kłopoty, a przy tym dodatkowe obciążenia finansowe. Jeden z takich przypadków, który zaistniał w ostatnim czasie, chciałbym krótko opisać.    W dniu 25 października 2004 r. do Starostwa Powiatowego w Limanowej zgłosiła się Pani Zofia U. w sprawie skreślenia z ewidencji samochodu osobowego marki Fiat 125p, którego nadwozie oraz inne metalowe przedmioty oddane zostały na złom w dniu 10.08.2004 r. do Firmy X.    Jako potwierdzenie tej czynności osoba ta otrzymała pokwitowanie, na którym widnieje wpis ˝karoseria samochodu osobowego˝. Zgodnie z obowiązującym w tym zakresie prawem dokumentem, na podstawie którego organ rejestrujący może dokonać skreślenia pojazdu z ewidencji, jest zaświadczenie wydane przez podmiot wyznaczony przez wojewodę, które musi zawierać pewne określone elementy, a więc rodzaj pojazdu, markę, numer rejestracyjny, numer nadwozia względnie numer VIN. W tym konkretnym przypadku taki wymóg nie został spełniony, w związku z czym nie dokonano skreślenia pojazdu z ewidencji. Sytuacja taka rodzi dodatkowe koszty, które związane są z obowiązkiem opłaty ubezpieczenia z tytułu odpowiedzialności cywilnej, a w przypadku pojazdów powyżej 3,5 tony dopuszczalnej masy całkowitej - również opłaty od środków transportowych.    Rozwiązanie umowy obowiązkowego ubezpieczenia, jak również zaniechanie poboru podatku od środków transportowych może zaistnieć jedynie po przedłożeniu decyzji właściwego organu o skreśleniu pojazdu z ewidencji. W takim przypadku błędne koło się zamyka, a petent pozostaje ze swoim problemem i na pewno jest to dla niego krzywdzące.    Tego typu sytuacje występują praktycznie we wszystkich urzędach kraju.    W jaki sposób Pan Minister widzi możliwość wyrejestrowania pojazdów, do których nie da się zastosować obecnie obowiązujących przepisów?    Z wyrazami szacunku    Poseł Bronisław Dutka    Limanowa, dnia 16 grudnia 2004 r.