Debaty sejmoweX Kadencja

Interpelacja w sprawie potrzeby nowelizacji art. 9 ustawy o zmianie ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych oraz zmianie niektórych innych ustaw

   Szanowny Panie Ministrze! Głęboko zaniepokojony licznymi protestami Polskiego Stowarzyszenia na Rzecz Osób z Upośledzeniem Umysłowym zmuszony jestem zwrócić uwagę Pana Ministra na przewidziany w przepisie art. 9 ustawy z 20 grudnia 2002 r. o zmianie ustawy o rehabilitacji i zmianie innych ustaw (Dz.U. z 2003 r., Nr 7, poz. 79 z późn. zm.) zapis stanowiący poważne zagrożenie dla funkcjonowania Warsztatów Terapii Zajęciowej. Z uzyskanych przeze mnie informacji wynika, że Warsztaty Terapii Zajęciowej są najlepszym i w zasadzie jedynym w pełni pozytywnym efektem funkcjonowania pierwszej ustawy z 1991 r. o zatrudnieniu i rehabilitacji zawodowej osób niepełnosprawnych. Jako ośrodki aktywizacji zawodowej osób niepełnosprawnych stanowią one szansę rozwoju dla odrzuconych i izolowanych osób.    Obecnie w Polsce działa ponad 500 takich warsztatów, z których korzysta ponad 16 tys. osób niepełnosprawnych zaliczanych do znacznego i umiarkowanego stopnia upośledzenia umysłowego. Dla tych osób Warsztaty Terapii Zajęciowej są jedyną formą zdobycia umiejętności pracy i aktywizacji zawodowej.    Planowane zmiany o charakterze oszczędnościowym i systemowym z pewnością zagrażają stabilności funkcjonowania tych placówek standardowi pracy terapeutycznej. Stopniowe zmniejszanie środków przypadających na jednego uczestnika Warsztatów Terapii Zajęciowej będzie ograniczało dostęp osób niepełnosprawnych do rehabilitacji społecznej i zawodowej w jej podstawowych formach. Ponadto istnieją uzasadnione obawy, że zbyt małe środki finansowe przeznaczone na ich funkcjonowanie nie wystarczą na zatrudnienie wykwalifikowanego personelu terapeutycznego i zakup materiałów do terapii, co w niedługim czasie doprowadzi do likwidacji warsztatów lub do ich zamiany w ˝zamknięte opiekuńcze przechowalnie˝.    W związku z powyższym przewidziany w art. 9 wspomnianej ustawy zapis, wyrażający się w sukcesywnym zmniejszaniu funduszy na prowadzenie Warsztatów Terapii Zajęciowej poprzez stopniowe wycofywanie środków z Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych w latach 2005-2008 oraz przewidywaniu na ich miejsce udziału samorządów, z pewnością będzie miał niekorzystny wpływ na funkcjonowanie tych placówek. Zmniejszenie finansowego zaangażowania PFRON, bez ustanowienia ustawowych gwarancji i warunków, aby samorządy mogły uzupełnić powstającą, lukę, jest przejawem dyskryminacji osób niepełnosprawnych, lekceważeniem ich życiowych potrzeb i ograniczeniem z trudem nabytych praw.    W związku z powyższymi wątpliwościami co do zasadności podjętych działań oszczędnościowych w wydatkach PFRON, zwracam się z prośbą o rozważenie możliwości zmiany bądź wykreślenia budzącego ogólne zaniepokojenie wśród przedstawicieli Polskiego Stowarzyszenia Osób z Upośledzeniem Umysłowym przepisu art. 9 wspomnianej ustawy.    Z poważaniem    Poseł Aleksander Szczygło    Olsztyn, dnia 4 października 2004 r.