Interpelacja w sprawie ustawowej definicji bezrobotnego do 25 roku życia oraz jej wykładni przez urzędy pracy
Przepis art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy zawiera definicję bezrobotnego do 25 roku życia. Stanowi ona, że bezrobotnym tym jest taka osoba, która w roku kalendarzowym, w którym zastosowano wobec niej usługi lub instrumenty rynku pracy, nie ukończyła 25 roku życia. Tymczasem urzędy pracy, jak dowodzi praktyka, uważają, iż bezrobotny taki, który ukończy 25 lat w danym roku kalendarzowym, to taka osoba, która już od stycznia tego właśnie roku nie może być kierowana i nie może podejmować form aktywizacji przewidzianej dla tej grupy bezrobotnych. Taka wykładnia powołanego przepisu jest niezgodna z przepisami art. 110 - 116 Kodeksu cywilnego, a zwłaszcza art. 112 tego kodeksu. Powołany przepis stanowi, że przy obliczaniu wieku osoby fizycznej termin określony w latach upływa z początkiem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu (np. 1 czerwca 1980 r. - 1 czerwca 2005 r.). W podanym przykładzie urzędy ˝cofają˝ osiągnięcie 25 roku życia od 1 stycznia 2005 r. W związku z tym pozwalam sobie sformułować pod adresem Pana Ministra następujące pytanie: - Czy i kiedy Ministerstwo zamierza dostosować swoją wykładnię interpelowanego zagadnienia do powszechnie obowiązujących przepisów Kodeksu cywilnego? Z poważaniem Poseł Jan Łączny Koszalin, dnia 18 marca 2005 r.
- Interpelacja w sprawie okresu ważności egzaminu dojrzałości i jego wpływu na otrzymanie indeksu wyższej uczelni
- Interpelacja w sprawie zasad prowadzenia szkół publicznych przez podmioty niepubliczne
- Interpelacja w sprawie planów rządu dotyczących zmniejszenia ilości godzin wychowania fizycznego w szkołach
- Odpowiedź na interpelację w sprawie zasad sprawowania nadzoru nad składowaniem odpadów z oczyszczalni ścieków
- Interpelacja w sprawie wpływu wzrostu gospodarczego w państwach Unii Europejskiej, USA i Rosji na kondycję polskiej gospodarki